تبلیغات
منتظران مهدی (عج) - امام زمان علیه السلام در اشعار علما و شعرای اهل سنت

بسم الله الرحمن الرحیم


بر خلاف تصوّر بسیاری، اعتقاد به حضرت مهدی، عجّل الله فرجه الشریف، و این که آن حضرت متولّد شده است اختصاص به شیعۀ اثنا عشریه ندارد، بلکه این مسئله دارای جایگاه و منزلت بارزی در ادبیات اهل سنت، از مذاهب، گوناگون دارد که برای نمونه تعدادی از اشعار آنها به تدریج بیان می شود ان شاءالله. 


1-شمس الدین ابن طولون حنفی‏ 
شمس الدین محمّد بن علی بن طولون (متوفی 955 هجری) از علمای اهل سنّت است که علاوه بر علوم معمولی اسلامی از علوم ادبی نیزبهره زیادی داشته است. وی، دارای منزلت بس بلندی نزد علمای دمشق بود. 
او علاقۀ وافری به اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) داشت. لذا کتابی مستقل در معرّفی شخصیّت و سیرۀ اهل بیت به نام الائمة الاثنا عشر نگاشت. در آن فقط، از منابع اهل سنّت، مطالب جامعی دربارۀ یکایک امامان دوازده‏گانۀ اهل بیت علیهم السلام آورده است. 
نکتۀ جالب این که تحت «شمارۀ12» و عنوان الحجة المهدی مطالبی را درباره‏ی حضرت مهدی موعود، عجّل الله فرجه، از منابع اهل سنّت آورده است. او سخنانش را دربارۀ حضرت مهدی، چنین آغاز می‏کند: 

و ثانی عشرهم ابنُه محمّدُ بن الحسن و هو أبو القاسم محمّدُ بن الحسن بن علی الهادی بن محمّد الجواد بن علی الرضا بن موسی الکاظم بن جعفر الصادق بن محمّد الباقر بن علی زین العابدین بن الحسین بن علی بن ابی طالب رضی الله عنهم. 

سپس، پس از چند سطر، این چنین می‏نویسد

کانت ولادتُه، رضی الله عنه، یوم الجمعة، منتصَف شعبان سنه 255، و لمّا توفی و الدُه المتقدم ذکرُهُ، کان عُمرُه خمسَ سنین.

این مطالب، هم در مورد نسب حضرت مهدی، عجّل الله فرجه الشریف، و هم در مورد سال میلاد آن بزرگوار، دقیقاً و تحقیقاً، مطابق نظریّه شیعه است.
ابن طولون، در اثنایِ کلامش پس از ذکر سلسلۀ نسب حضرت می‏نویسد:
ثانی عشر الأئمة الاثنی عشر، علی اعتقاد الإمامیّه، المعروف بالحُجّة.
و نیز می‏ نویسد:
و هو الذی تزعَمُ الشیعةُ أنّه المنتظَر و القائم و المهدی.
به نظر می‏رسد که او، این مطلب را از باب تقیّه یا ملاحظات دیگر نوشته است؛ زیرا، وی، در مرکز امویان (دمشق) زندگی می‏کرده است. 

وی، در خاتمۀ کتاب یاد شده‏اش، گویا به هیجان در می‏آید و عشق و اعتقاد و ارادت خود به امامان دوازده‏گانه را در قالب شعری شش بیتی زیبا که متضمّن تشویق مردم بر اقبال به اهل بیت است، انشا می‏کند: 

علیکَ بالأئمةِ الاثنی عشر 
من آل بیت المصطفی خیرِ البشر

أبو ترابٍ حَسنٌ حسینُ‏ 
و بغض زین العابدین شینُ‏

محمّد الباقر کم علمٍ دری‏ 
و الصادقُ ادعُ جعفراً بین الوری‏

موسی‏ هو الکاظم و ابنه علی 
لقّبهُ بالرضا و قدرُهُ علیّ‏

محمد التقیُّ قلبُه معموُر 
علی التَّقیُ درّه منثور

و العسکری الحسن المطهّر 
محمّد المهدیُّ سوف یظهر 

بر تو باد که به امامان دوازده گانه توجّه کنی‏
اینان که از خاندان مصطفی، خیر البشرند

ابو تراب و حسن و حسین‏
و زین العابدین که بُغض داشتن نسبت به او، زشت و ننگ است‏

محمّد باقر که چه قدر دانش‏ها را می‏دانست.
و امام جعفر که به این خصلت در میان مردم معروف بود، یعنی، صادق.

و موسی که کاظم و فرو برنده‏ی غیض بود، 
و فرزندش علی که او را با لقبش رضا بخوان. او که قدر و منزلتش بلند و والا است.

و محمّد تقی که دلش به تقوا آباد است‏
و علی نقی که گوهرهایش پخش است.

و حسن عسكری كه پاک و مطهر است
و محمد ؛مهدی که در آینده ظهور می کند .

این شعر، اقرار غیر مستقیم به این حقیقت است که حضرت بقیة الله، عجّل الله تعالی فرجه، متولد شده‏است نه این که بعدها متولّد خواهد شد.




طبقه بندی: شعر درباره ی امام زمان، 
برچسب ها: امام زمان علیه السلام در اشعار علما و شعرای اهل سنت، 1-شمس الدین ابن طولون حنفی‏، علیکَ بالأئمةِ الاثنی عشر، اهل سنت،  
دنبالک ها: امام زمان علیه السلام در اشعار علما و شعرای اهل سنت - گفتگوی دینی، اشعار اهل سنت برای امام حسین - روضه نیوز، امام رضا در شعر شاعران اهل سنت، ولادت امام مهدی (ع)ازدیدگاه اهل سنٌت - پژوهشکده باقر العلوم،  

تاریخ : جمعه 30 بهمن 1394 | 03:05 ب.ظ | نویسنده : سحر دلیری | نظرات